Niels Goedbloed, medewerker van de gemeente, was tijdens het hoog water in de Roer dag en nacht aan het werk. Samen met collega’s deed hij er alles aan om nog meer wateroverlast te voorkomen. Hij schreef een blog over zijn ervaringen.

 

Het is 15.55 uur op woensdag 16 juli als de teamleider van Openbare werken en Vastgoed tegen me zegt: ‘We hebben een probleem. We verwachten hoog water in de Roer. Wil jij deelnemen in het Team Bevolkingszorg?’ Hoewel ik geen idee heb wat me te wachten staat, aarzel ik geen moment. Vanaf dat moment draai ik mee in een team dat goed georganiseerd aan de slag gaat.

Verder dan het draaiboek

Ik houd me vast aan de rust en ervaring van mijn collega’s en volg de lijn van ons draaiboek. Dan hoor ik de meest ervaren collega’s zeggen: ‘Wat er nu op ons af komt, hebben we nog nooit meegemaakt.’ Daar schrik ik toch wel van. Dit gaat veel verder dan ons draaiboek. Het lukt ons om toch kalm te blijven. We houden de Roer goed in de gaten en wachten op informatie van het waterschap. Die onzekerheid over wat er gaat komen, vind ik moeilijk. Ik pak alles aan wat ik kan en help collega’s waar het nodig is, maar donderdagnacht kunnen we alleen nog afwachten wat er gaat gebeuren. Komt er nóg meer water of is dit het hoogste punt?

Verlaat uw woning

Op donderdagnacht rol ik om 02.00 uur mijn bed in en neemt een collega  mijn taak over. Het duurt uren voordat ik in slaap val. Het wordt een kort nachtje: om 06.00 uur schrikken we wakker van een NL-Alert: Woont u in het overloopgebied van de Roer? Verlaat uw woning. Zonder te aarzelen pakt mijn verloofde alles in en begin ik met het barricaderen van ons huis. We weten niet wat ons te wachten staat. We bellen aan bij de buren om ze te alarmeren en elkaar te helpen. Daarna gaan we naar het gemeentehuis. Hier los ik mijn collega weer af. Langzaam glijdt de stress van die ochtend een beetje van ons af. Mijn verloofde kan haar werk als docent doen in een ruimte in het gemeentehuis. Als ze even tijd heeft, steunt ze ons team waar mogelijk. Even kletsen over hoe het gaat en collega’s beter leren kennen geeft wat afleiding en nieuwe energie. Heel fijn! 

Teamwork

Op vrijdagmorgen hebben we eindelijk een goed beeld van de omvang van de overstroming. We weten nu ook welke woningen wateroverlast kunnen krijgen. We zorgen voor extra zandzakken en houden de dijken in Vlodrop goed in de gaten. Mooi om te zien dat collega’s uit alle teams komen helpen. In mijn eigen team hebben sommige collega’s thuis ook wateroverlast. Toch staan ze klaar voor onze inwoners. Op vrijdagavond blijkt dat de dijken in Vlodrop instabiel zijn. Ik rijd er samen met de buitendienst naartoe en inderdaad: het water sijpelt langzaam onder en door de dijken. Die zijn verzadigd. We geven het advies om de buurt te evacueren en laten de dijken met rust. Als we er zandzakken en bigbags op zetten, worden ze nog zwakker. Een collega neemt het weer van me over. Op zaterdag bereikt het water het hoogste niveau.

Het begin van het eind

Op zaterdagmorgen help ik een handje in mijn eigen dorp, Melick. Langs de Dorpstraat zijn woningen getroffen door het hoge water. Ik breng er samen met mijn buurman zandzakken naartoe. Dan begint het water langzaam te zakken. Het begin van het eind. Voor mij een moment om even stil te staan bij wat er de afgelopen dagen is gebeurd. Maar dan moet ik weer aan de slag, het is nog lang niet voorbij. De schade wordt nu pas goed zichtbaar. Op zondagochtend verken ik met collega’s het getroffen gebied en praten we met inwoners. We proberen iedereen zo goed mogelijk te informeren over hoe het nu verder gaat. Ik merk dat mensen het vaak al heel fijn vinden om hun verhaal te kunnen vertellen.

Het zit in de familie

‘Hoe doe je dat toch?’ wordt mij gevraagd. ‘Zo jong en net bij de gemeente, hoe houd je die controle en rust bij zo’n ramp?’ De enige uitleg die ik kan geven is: het zit in de familie. We zijn een echte Zeeuwse familie en alles wat met water te maken heeft, zit in ons bloed. Mijn opa maakte de Watersnoodramp in 1953 mee. Mijn vader was bij de overstromingen van de Maas in 1993 en 1995. En dan kan ik natuurlijk niet anders dan een rol spelen bij het hoog water van de Roer in 2021.