We krijgen nog steeds te horen dat onze gemeentelijke brieven te moeilijk zijn. Te veel ambtelijke taal. We proberen daar wat aan te doen. Het programma ‘Heldere taal’ moet daar uitkomst in bieden. Onze ambtenaren zijn er enthousiast mee aan de slag gegaan. Nou was ik altijd al een fan van ‘Jip en Janneke-taal’, èn hun verhalen, dus ik vind dat een goede zaak.

In 2002 kreeg ‘Jip-en-Janneketaal’ een bredere betekenis. Toenmalig VVD-partijvoorzitter Bas Eenhoorn begon de term te hanteren als omschrijving van ‘begrijpelijke taal in de politiek’. Sindsdien wordt er algemener mee verwezen naar begrijpelijke taal van volwassenen, zowel binnen als buiten de politiek. Typerend voor de Jip-en-Jannekeverhalen is dat ze bestaan uit korte zinnen met korte woorden.

Wat ooit werd aangeduid als ‘Jip en Janneketaal’ is ondertussen uitgegroeid tot een veel breder inzicht en heet nu ‘heldere taal’ of ‘begrijpelijke taal’. Aan de slag dus. Op onze brieven zit nu een sticker, die oproept om brieven terug te sturen die niet begrijpelijk zijn. En we werken met taalambassadeurs: inwoners die teksten kritisch tegenlezen.

Maar eenvoudig is het niet en het leidt soms tot merkwaardige situaties. Vooral onze juristen worstelen er behoorlijk mee. Een besluit of een antwoordbrief op een klacht bijvoorbeeld, is vaak onderdeel van een dossier. Dat dossier kan een rechtszaak worden en dan zul je volledig en goed uit de doeken moeten doen waarop je besluit is gebaseerd. Er moet in de brief staan welke afwegingen hebben meegespeeld, hoe de procedure verder gaat en of de mensen nog bezwaar kunnen maken tegen het besluit. Voor je het weet vliegen de wetsartikelen en verwijzingen naar beleidsnota’s je om de oren.

Veel ambtenaren ‘je-en’ en ‘jij-en’ er nu in brieven op los. Ik schrik daar steeds weer van in geschreven taal. Want dat is toch wat anders dan spreektaal. Laatst stond er onder een ernstige sommatie, die ik moest tekenen, ‘Met vriendelijke groet’. Ik stelde dat dit gezien de ernst van de zaak en de benodigde zakelijkheid, toch echt ‘Hoogachtend’ moest zijn. Maar ik kreeg te horen dat dit nieuwe stijl was. Degene die je ernstig sommeert, ‘acht’ je immers niet ‘hoog’?

Nou ja, ik zal wel ouderwets zijn. Net zoals sommige critici de ‘Jip en Janneke’ verhalen zelf tegenwoordig ook niet meer van deze tijd vinden.

Monique de Boer-Beerta
Burgemeester gemeente Roerdalen