De samenwerking tussen inwoners en gemeente vind ik een interessante zaak, want voor 2017 liepen die contacten vaak onbedoeld moeizaam. Als inwoners hadden we geen idee waar de gemeente aan werkte en de medewerkers in het gemeentehuis leken niet te weten wat inwoners wilden. En zoals het zo vaak gaat: onbekend maakt onbemind.

Meer aandacht is meer resultaat

Toen ik in oktober 2016 startte met ons burgerinitiatief had de gemeentemedewerker die zich met deze initiatieven bemoeide slechts enkele uurtjes per maand tijd voor overleg en die enkele uurtjes per maand waren ook nog eens bedoeld voor de zes kerkdorpen die we rijk zijn. Voor ons initiatief Stichting Kernoverleg Natuurlijk! Postert was dat binnen de kortste keren veel te weinig. Dat signaal werd door de gemeente opgepakt, want zij wilden heel graag meer Samen Doen met de inwoners van Roerdalen en zo lukte dat niet. Tijd voor actie dus en we kregen per drie kerkdorpen een dorpscontactpersoon in de persoon van Paul Arns en Harrie Gootzen. Van enkele uurtjes per maand per zes kerkdorpen naar een fulltimebaan voor drie kerkdorpen. Een hele verbetering. Niet dat alles nu voorbeeldig loopt, want waar gehakt wordt vallen spaanders. Het loopt in ieder geval wel veel beter.

Verantwoordelijkheid delen

Goed voorbeeld doet goed volgen, want ook inwoners komen zelf in beweging en dragen meer verantwoordelijkheid voor hun eigen verenigingen en dorpen. De gemeentemedewerkers, vooral de contactpersonen, zien nu ook veel meer mogelijkheden.  Voor ons inwoners is het een cultuuromslag dat overheden taken afstoten, maar ook voor de gemeente is het een cultuuromslag om inwoners minder strak aan het lijntje te houden en sturing van projecten te verminderen. Dat is voor hen soms erg wennen. Het maakt verschil als je van een controlerende en sturende taak naar een taak moet groeien waarin je meedenkt met de inwoners. Om niet alleen een: nee dat kan niet te verkopen, maar informatie in te winnen over wat mensen beweegt om dit initiatief op te starten. Het is een totaal andere en meer actieve rol. Aan de andere kant zijn de inwoners drukdoende hun eigen verantwoordelijkheid te nemen en daarin te groeien. Dat betekent niet dat alles kan, maar er kan altijd wat. We zullen het samen moet doen. Dat betekent ook dat we ervoor open moeten staan om van elkaar te leren, mee te denken en mee te bewegen in deze nieuwe situatie. Starre houdingen passen hier niet in.

Samen op weg naar de toekomst

Na tweeënhalf jaar druk bezig te zijn geweest vanuit ons burgerinitiatief en samenwerkingsprocessen, hebben we samen met de gemeente in het voorjaar van 2019 een lijst gemaakt van wat er al is en wat nog verbeterd kan worden. Ook dat is namelijk een groeiproces waarin gemeente en inwoners elkaar niet kwijt mogen raken. Ook dat is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Met de uitkomst heb ik een lunchworkshop voor medewerkers van de gemeente verzorgd die warm onthaald werd. Het positieve hieraan is dat er spontaan een hele leuke, positieve en interessante discussie op gang kwam, waar beide partijen van konden leren. En dat niet alleen. Er wordt ook iets mee gedaan. En dat is mooi, want we zijn samen op weg naar een andere overheid. Wil jij ook je verantwoordelijkheid nemen? Sluit je aan bij Stichting Kernoverleg Natuurlijk! Postert en praat mee .

Anneke Veelen