Op maandagmiddag kwart over één horen we van alle kanten sirenes. Snel opzoeken wat er gebeurd is. Tien minuten later zien we een grote witte rookpluim boven de Meinweg hangen. Mijn zoon stapt op de fiets en maakt vanaf Koezoep een foto. Ik ben direct bezorgd: ‘Waar is die brand precies?’ vraag ik aan vriendin die op Reewoude woont. Ze antwoordt snel. ‘Ik heb al zes brandweerwagens geteld.’ En tien minuten later: ‘Het zijn er al zeker twaalf. Ook nog politie en ambulance!’ Het begin van een brand die nooit uit ons geheugen zal verdwijnen.

Aan de zijlijn

Voor onze ogen voltrekt zich een ramp. Als natuurliefhebber en inwoner van Herkenbosch kan ik niks doen. Afwachten, informatie delen, dat is het enige dat we kunnen doen. Een praatje met de buren. Over de heg, zoals we dat nu gewend zijn. Op dinsdag een frisse neus halen met een vriendin. Tijdens een wandeling in het Elmperwald zien we een brandslang van 7,5 km lang. Die brengt water uit de Swalm naar het Melickerven, bewaakt door brandweermannen uit Düsseldorf. Midden het bos horen we weer heel veel sirenes. Het vuur is opgelaaid en de Duitse brandweer komt met twintig auto’s helpen. Vanaf de brug over de snelweg zijn de brandhaarden in het Meinweggebied en de Duitse blusheli goed te zien.   

Social media: fijn of niet?

Het is nu handig dat ik Facebook en Instagram gebruik, ze blijken een rijke bron van informatie in deze tijd. Info die klopt, maar ook heel wat geruchten die niet waar blijken. Bijvoorbeeld: ‘De brand is bij de parkeerplaats naast het spoor’, ‘De uitkijktoren is afgebrand’, ‘Je kunt doneren voor nieuwe bankjes en een uitkijktoren’ of ‘Evacueren want het vuur komt richting Herkenbosch’. Informatie die wél klopt van betrouwbare bronnen als de gemeente, brandweerkorpsen uit de omgeving en vrijwilligers van Staatsbosbeheer, deel ik, online en offline. Zo hebben mijn buren geen smartphone en zijn ze ook niet actief op social media. Zij zien alleen veel neerslaande rook die steeds erger wordt, ruiken brandlucht en horen sirenes en helikopters. Zij krijgen niets mee van de berichten hierover. Ik ga naar ze toe om te vertellen wat er aan de hand is.

L1 rampenzender

Dinsdagavond krijg ik een appje: zet L1 op. Ik heb dan al een live-video-verslag gezien over de evacuatie van mensen uit zorginstellingen. Ik wil niet vroeg gaan slapen, want ik wil horen hoe het ervoor staat met de brand. Via Whatsapp lees ik dat er op L1 een statement zal worden gegeven. Op L1 is echter niets te zien. Intussen deel ik de boodschap zoveel mogelijk. Op een vriendinnenapp lees ik ‘Het is op radio van L1’. Onze radio staat op Radio 2 afgestemd, ff snel L1 vinden is niet makkelijk,’ maar dan hoor ik toch onze burgemeester. Via de telefoon luistert een vriendin mee. Wij moeten ook het dorp uit.  5 minuten later zien we op L1 TV een tekst verschijnen.

Handige buurtapp

Sinds vorig jaar hebben wij een buurtapp. Ik ben ook lid van de buurtapp van een aangrenzende buurt. Wat ben ik nu blij dat we dit hebben! Hierdoor weet in mum van tijd iedereen wat er aan de hand is en het is mooi om te zien dat ook mensen zonder smartphone niet worden vergeten. Als duidelijk is dat we moeten evacueren, bellen we mensen die niet in de buurtapp zitten persoonlijk op. Ze lagen al te slapen. Via de buurtapp houden we elkaar op de hoogte van wie waar logeert. En of de mensen zonder smartphone ook al gewaarschuwd zijn.

Ramp oefenen

De gemeente oefent regelmatig een ramp. Ook op het werk is soms een brandoefening. Maar thuis? Toch wel handig als ik volgende keer een toilettas meeneem met tandenborstel en scheerapparaat voor mijn man…of schoon ondergoed en sokken. In alle haast dacht ik wel aan mijn lenzenpotje en slaapzakken. Maar aan de rest? Je denkt maar aan één ding: zorgen dat we wegkomen en dat de buren gewaarschuwd zijn. Onderweg naar ons logeeradres in Melick zagen we een bus vol bewoners van Bosscherhof vertrekken. En achteraf bleek iedereen iets anders te hebben meegenomen. Ik hoor niet alleen slaappillen maar ook kostbare bezittingen, tot aan de Playstation of de administratie van een clubtoe.  

Dankbaarheid

Een bijzondere week dat was het zeker. Het hart van de Meinweg is nu zwart. Dat is goed te zien op satellietbeelden. In het Melickerven staat meer water dan ooit. Gelukkig horen we via Vroege Vogels dat de eerste adder is gesignaleerd. Die heeft tijdens de brand in een vossenhol gezeten. Mijn vriendin heeft heel veel brandweerauto’s en blushelikopters langs zien komen. Heel Herkenbosch is iedereen dankbaar voor alle hulp en weten we nu dat je de echt belangrijke spullen in je toilettas bewaart, want je weet maar nooit. En de buurtapp? Die is goud waard! Samen delen is samen doen, ook dat is weer (klein) geluk(t) in Roerdalen.

Joyce Hendrikx

Foto: Peter Keijsers