Het was begin maart al goed te merken. Corona was vol in het nieuws en we werden al terughoudend in het contact. De een na de andere afspraak of bijeenkomst werd afgezegd en inwonerinitiatieven werden op een lager pitje gezet. Een tijdje, totdat de wereld weer normaal zou worden. Even later kondigt Mark Rutte de ‘intelligente lockdown’ af. Sindsdien ligt het sociale leven al helemaal op z’n gat. En wat betekent dat dan voor mijn werk als dorpscontactpersoon… je  hoort het al aan de naam: contact met mensen, netwerken. Dat kon allemaal niet meer. Mijn nieuwe kantoor was de keukentafel. Tegenover mij zat mijn nieuwe collega: mijn vriendin. Ze heeft een vitaal beroep, ze werkt in de voedselindustrie en heeft het drukker dan ooit. Wat een contrast.